पूर्वप्रधानमन्त्री बिष्टले भनेः पृथ्वीनारायण शाह र महेन्द्रपछि देशका लागि ओली नै हुन् 


Thursday, 22 Dec, 2016 2:39 PM

तत्कालीन राजा महेन्द्रले रुचाएका प्रधानमन्त्रीमा किर्तिनिधि बिष्ट एक नम्बरमा आउँछन् । ०२६ सालमा चीनसँग जोडिएको उत्तरी सीमानाबाट भारतीय चेकपोष्ट हटाएर भारतले नरुचाएका प्रधानमन्त्रीका रुपमा चिनिएका बिष्टलाई नैतिकवान प्रधानमन्त्रीका रुपमा पपनि लिइन्छ । उनी प्रधानमन्त्री रहेकै बेला देशको मुख्य प्रशासनकेन्द्र सिंहदरवारमा आगलागी भयो, उनले नैतिकताको कारण देखाउँदै राजीनामा दिए । पूर्वराजा ज्ञानेन्द्रले प्रत्यक्ष शासन सञ्चालन गरेका बेला बिष्टलाई आफ्नो मन्त्रिपरिषदको उपाध्यक्ष समेत बनाएका थिए । ९ दशक उमेर पार गर्दै गरेका पूर्वप्रधानमन्त्री बिष्ट विरामी भएर थला परेका छन् । पूर्वप्रधानमन्त्री बिष्टसँग चक्रपथ डटकमका लागि बिनु पोखरेलले गरेको कुराकानीः 


तपाईं त थला परेर बस्नु भएको रैछ, देश कतातिर जादैछ ? 
मुलुक भनेको भूगोल मात्र हैन, जनतामा आउने भावना पनि मुलुक हो । अहिले देश अति नै दुखेको अबस्थामा छ । स्वार्थी, लुच्चा, र देशको माया नभएका र आफ्नो झिनो स्वार्थमा बिक्नेहरुको चपेटामा देश छ । सत्तामा त्यस्तै स्वार्थी र लुच्चाहरु छन् । जनताको नाम मात्र लिइएको छ जनता भने उपेक्षित छन् । देश अहिलेसम्मकै सबै भन्दा बढी दुरावस्थामा पुगेको छ । 

 


जनता उपेक्षित छन् भन्नुहुन्छ, अहिले नागरिकको आवाज त सशक्त बन्दै गएको छ नि होइन ? 
जनता रोईकराई गरेर देश देश भनिरहेका छन्, सत्तामा बस्नेले सुनेको नसुन्यै गर्या छ । जनताको मन मनमा यो खड्किरहेको छ कि देशले यस्तो एउटा ब्यक्ति पाओस जो संसारलाई यहिबाट देख्न सकोस् । आफ्नो नेतृत्व आत्मविस्वासी होस्, कर्मठ र धेरै टाढासम्म देख्न सक्ने होस् । नेपालको भविश्य उज्ज्वल बनाओस्, जनतालाई गरेर खाने बाटो फेला परोस् र नेतृत्वले देश हाँकिदेओस् । जनताको आकांक्षा यत्ति हो । जनताको अरु केही स्वार्थ छैन । अहिले देशमाथि हस्तक्षेप गरेर मुलुकको सार्वभौमिकता नै संकटमा पारिएको छ यसबाट बढी चिन्ता देख्छु म हरेक मान्छेहरुमा । 

 

ल हेर्नुस् त ! देशलाई दुख्दा नाकाबन्दी पनि भन्न नसक्ने ठूलो पार्टी रे हाम्रो । त्यस्तो पार्टी नेपालीको पार्टी हो ? त्यो नाकाबन्दीलाई त म दुब्र्यवहार भन्छु । 


संसदमा सबैभन्दा ठूलो पार्टीको समर्थन भएको सरकार छ, बलियो बहुमतको सरकार छ कसरी हस्तक्षेप होला र विदेशीको ? 
अहिले जसले शासन गरिरहेका छन् यी नेतै होइनन् । यस्तो पनि नेतृत्व हुन्छ ? आफ्नो स्वार्थ भन्दा माथि उठेर देश देख्न सक्ने पो नेता । आफ्नो सानो स्वार्थ पूरा हुन्छ भने देशमाथि विदेशीको जस्तोसुकै हस्तक्षेप र निर्णायकत्व लाद्न तयार हुने पनि कहीँ नेता हो ? यो मैले मात्र भनेको कुरा होइन, जन जनले भनेको कुरा होे । जनताको कुरा सुनेर आत्माआलोचना गरुन्, पश्चाताप गरुन्, म यहि भन्न चाहान्छु । यिनीहरुको प्रयास सफल भयो भने यिनीहरु आफू मात्र होइन, यिनीहरुको पार्टी मात्र पनि होइन, सिंगै देश अरुको हुन्छ । देशमाथि अर्कैले आधिपत्य जमाउँछ । अझै पनि किन चेत नखुलेको ? म आश्चर्यमा परेको छु ।  


राजनीतिमा आशा गर्ने ठाउँ केही छैन त ? 
जनताको मनोभावनामा खेलबाड गर्ने कुरालाई कसरी राजनीति भन्ने ? यो सब कुरा मात्रै हो । गणतन्त्रको कुरा गर्छन् । संघीयताको कुरा गर्छन् । केको संघीयता ? केको गणतन्त्र ? यी सबै अर्थ न बर्थका भएका छन् । सिस्टम खै ? राम्रो गर्नेलाई सम्मान र गलत गर्नेलाई दण्ड खै ? देश फुटाउँछु भन्दै हिंड्ने र देशलाई एकतावद्ध गर्न खोज्ने दुबैलाई एउटै माला ? के जनताले यहि अवस्थामा पुर्याउन चुनेका हुन् ? 


कुन पार्टीसँग हो तपाईंको ज्यादा गुनासो ? 
कुन पार्टीको नाम लिउँ ? नेता कुन पार्टी भन्ने छैन । जुन पार्टीले गरे पनि जसले राम्रो गर्छ राम्रो भन्छु जसले खराव गर्छ खराव भन्छु । आज चाइनामा हेर्नुस्, त्यो पनि त कम्युनिस्ट देश हो । ल हेर्नुस् त चाइना कहाँबाट कहाँ पुग्यो ? उसले जुन किसिमको सिस्टम डेभलप गर्यो त्यस्ले उसलाई विश्वमै एउटा सशक्त राष्ट्रको रुपमा उभ्याएको छ । यसरी चीन सवल भएर आएको धेरै भएको छैन । यो बेला राजा पृथ्बीनारायण शाह र महेन्द्र भइदिएको भए चीनसँग भारतसँग जस्तै सम्बन्ध राख्नुहुन्थ्यो होला । अहिले चीन विश्वसँग विकासको सहकार्यमा जोडिन आउँदा पनि यी नेताले यसलाई असफल पार्न खोज्नुले यी देशका लागि होइन आफ्नो स्वार्थ पूरा गर्न मात्रै लाग्या छन् भन्ने देखाउँछ । 


प्रजातन्त्र, लोकतन्त्र बोलीमा मात्र भएर हुन्छ कि ब्यवहारमा चाहिन्छ ? आफ्नो बिगतलाई लत्याइएको छ । म त भन्छु यहाँ गणतन्त्र, प्रजातन्त्र केही होइन मनपरीतन्त्र छ । देशको चिन्ता गर्ने नेता त म एकदमै कम देख्छु ।

 

केपी ओली पनि बिमारी छन् भन्ने सुनेको थिएँ । अहिले त ठीकै रैछन् । कति बाँच्ने हुन्, अलि लामो कालसम्म बाँचुन् । देशको लागि उनले उठाएका मुद्दा पूरा गराउन्जेलसम्म बाँचुन् । नेपाली जनता त्यहि चाहिरहेका छन् । 


विगतलाई लत्याइयो भनेको चाहीँ के हो त ? 
टुक्रा टुक्राको अवस्थामा रहेका राज्यहरुलाई एकीकरण गर्ने र एउटा सिंगो राष्ट्रका रुपमा उभ्याउने पृथ्वीनारायण शाह होइनन् ? उनलाई जति घृणा गर्यो त्यति क्रान्तिकारी हुने, यो आधुनिक युगमा जात जातका कुरा गरेर जति बिभाजन गर्यो त्यति अग्रगामी हुने, क्रान्ति र अग्रगमन भन्ने कुरा जीवनको स्तरबाट नाप्ने होइन ? हिजो पृथ्वीनारायाण शाहको समय र आजको समय फरक छ तर, के त्यसबेला नेपाल एकीकरण गर्नुलाई सामन्ती भन्ने कि हाम्रो गौरवशाली विरासतका रुपमा लिएर अव सबै नेपालीको कसरी प्रगति विकास हुन्छ भनेर त्यो बाटोतिर लाग्ने ? जात जाति उचाल्यो, विदेशीका स्वार्थ पूरा गर्यो, त्यसबाट झिनो लाभ लियो देश बर्बाद पार्यो । अहिलेका क्रान्तिकारी भनिनेहरुले गरेको यत्ति होइन ? 

 


देशमा बसोवास गर्ने विभिन्न जातिहरुले पिछडिएर बस्नु पर्यो भन्ने कुरा पनि त होला नि, होइन र ? 
हिमाल देखि तराईसम्म बस्ने सबै जातिका हामी नेपाली हौं । तर, हामीले पहिले त हामीलाई नेपाली भन्नु पर्यो नि । तर, तिनीहरुलाई जातिहरु बीचको भिन्नताका कुरा लगाएर उचाल्ने ? हिजो सबै जातिको सहयोग थिएन भने राज्य एकीकरण नै हुन सक्दैनथ्यो । पृथ्वीनारायण शाहसँग सबैलाई एकै ठाँउमा राख्न सक्ने कौशल थियो । सबै एकैठाउँ रहनु, देशलाई सबैको साझा फूलबारी बनाउनु लगत थियो भनेर उचाल्न पाइन्छ ? आज नेपाली हौं भनेर गर्व गर्ने उनैले बनाएका होइनन् ? अहिले आफ्नो देशमा चाहिँ विदेशीले के चाहन्छ त्यही अनुसार गर्दै गएर भड्खालामा हाल्ने अनि म देशको नेता हुँ भन्ने ? जनताले नेता मानिदिनु पर्दैन ? हिजो जे भुल गरे पनि अब गलत भयो भनेर सच्चिन सक्ने ठाँउ छ । अझै पनि पृथ्वीनारायण शाहको उपदेश लिएर अघि बढ्न सके देशले निकास पाउँछ । तर सबैलाई एउटा सुत्रमा बाँधेर र जान नमान्नेलाई कठालोमा समातेर ल्याउन सक्ने नेता चाहिन्छ । त्यसो नभए देश बँच्दैन । यसरी गयो भने भारतको थिचोमिचो झन् बढेर जान्छ । अलिकति पछाडि र अलिकति अगाडि पनि देख्न नसक्ने नेता पनि नेता हुन्छ ? पृथ्बी नारायण शाह जस्तो एकतामा उन्ने नेता चाहेको छ देशले । 

 

म प्रधानमन्त्री हुँदा भारतको नेतृत्व बल्लभ भाइ पटेलसँग थियो, पछि इन्दिरा गन्धी आइन् । भारत नेपाललाई सिक्किम नै बनाउन चाहान्थ्यो, नेपालमा त्यसरी सिधासिधी गाडिन सक्दैनथ्यो । अहिले भारतले त्यो प्रयास गरेको छ । नेपाललाई भारतले निल्नै खोजेको भान हुन्छ । 


विदेशी हस्तक्षेप अहिले मात्रै त होइन नि, पहिले पनि हुन्थ्यो होइन र ? 
पहिले भारत अहिले जस्तो सिधासिधी आउन सक्दैनथ्यो । म प्रधानमन्त्री हुँदा चिनियाँ सिमानामा रहेका भारतीय चेकपोष्ट मिलिटरी मिसन हटाउँदा भारतीय प्रम इन्दिरा गान्धी थिइन् । मैले तिनलाई हटाउन पत्र पठाएँ । उनीहरुले केही नभनी हटाए । त्यसको सट्टामा केही चाहान्थे भने पनि मसँग केही राख्न सकेनन् । किनकि मलाई यो देशको बिरुद्धमा जादैन भन्ने उनीहरुलाई थाहा थियो । उनीहरु कसलाई आफ्नो हित अनुकुल प्रयोग गर्न सकिन्छ भनेर भित्र भित्रै जालो बुन्थे । तर आज त भारत खुलेआम नेपालको मामिलामा हस्तक्षेप गर्न आइरहेको छ । विश्व कहाँ पुगेको छ, मित्रवत ब्यावहार गर्नु पर्ने सट्टा नेपालमा नाकाबन्दी लगायो । भूकम्पले हामीलाई थिचिरहेको बेला पनि नाकाबन्दी गर्न सक्ने कति नाङ्गो हात हाल्यो ? नेता पनि त्यसको खुलेर बिरोध गर्न नसक्ने, कस्तो भयो हाम्रो देश ? ल हेर्नुस् त ! देशलाई दुख्दा नाकाबन्दी पनि भन्न नसक्ने ठूलो पार्टी रे हाम्रो । त्यस्तो पार्टी नेपालीको पार्टी हो ? त्यो नाकाबन्दीलाई त म दुब्र्यवहार भन्छु । भारत यसरी हस्तक्षेपकारी भएर आउनुमा यहाँका नेताको स्वार्थले धेरै काम गरेको छ । 


अहिले त नाकाबन्दी छैन नि, सधैं हस्तक्षेप भन्न मिल्ला र ? 
मौका परे लगाइहाल्छन् । त्यसैले अप्ठ्यारोमा अरुतिर सम्पर्क राख्न नदिने र अघि बढ्न खोजे नाकाबन्दी लगाइहाल्ने भारतीयहरुको ब्यवहार हो । पछिल्लो समयमा त नेपाललाई भारतमै गाभ्ने प्लानको साथ उनीहरु अघि आएका छन् । यहाँ स्वाभीमान नभएका र आफ्नै ढाड नभएका नेताहरुलाई उनीहरुले उपयोग गरेका छन् । म प्रधानमन्त्री हुँदा बल्लभ भाई पटेल थिए भारतको नेतृत्वमा । पछि इन्दिरा गान्धी आइन् । तर त्यो बेला उनीहरु यसरी आउन सक्दैनथे । भारतै हेर्नुस न, कतिवटा थिए पहिला । पछि आएर एउटा सिंगो भारत बनेको हो । आज भन्दा पैतालिस बर्ष अघि सिक्किम पनि लियो । भारत नेपाललाई सिक्किम नै बनाउन चाहान्थ्यो । तर नेपालमा त्यसरी सिधासिधी गाडिन सक्दैनथ्यो । अहिले त्यो प्रयास गरेको छ नेपाललाई भारतले निल्नै खोजेको भान हुन्छ । 

 

पछिल्लो समयमा केपी ओलीले जे गरे नि ! त्यो देशको दीर्घकालीन हितसँग जोडिएको काम गरे । उनले भारतले नाकाबन्दी लगाएर देशलाई कज्याउन लागेका बेला चीनतिर बाटो खोल्ने जे काम गरे, उनले  देशलाई सयौं गुणा अघि लगाए ।


हाम्रो निर्भरताले पनि यस्तो भएको हो कि ? 
साँच्चै भन्ने हो भने नेपाल त तेलसेलमा भारतसँग निर्भर होला । त्यो तेल पनि भारतको होइन । हाम्रो निर्भरता भनेको समुद्रसम्म पुग्ने भारतको बाटो मात्रै हो । यो बुझ्नुस् भारत हामीलाई अर्काे छिमेकी देशसँग बाटो बनाएर जोडिएको हेर्न चाहंदैन । तर भारत त नेपालको पानीमै निर्भर छ । जुन हामीले नदिने हो भने उ प्याक प्याक भएर मर्छ । भारतलाई हराभरा बनाउने यहाँका नदिनाला होइनन् ? त्यसैले मैले भन्ने गरेको छु नेपाल भारतसँग हैन भारत नेपालसँग धेरै कुरामा निर्भर छ । भारतले नेपाललाई रिझाएर दुबैलाई राम्रो हुने गरी पानी उपयोग गर्ने कि नेपाललाई चिढ्याउने थिचोमिचो गर्ने र सधैं चंगुलमा राख्न खोज्ने ? नेपाललाई मात्र हैन, भारतलाई पनि नेपाल चाहिएको छ । तर यहाँ त नेताहरु यसरी भारत पस्छन् कि मानौ हामी मात्र भारतको आडमा बाँचेका छौं । साँच्चै भन्दा नेपालको अवस्थाको राम्रो बिश्लेषण गर्न सक्ने नेतासम्म भएनन् नेपालमा । तर जनता चाहिँ एक जना रहुन्जेल सम्म पनि लड्ने खालका छन् । 


भारतको यस्तो हस्तक्षेप हुँदा पनि चीनसँग हिजैदेखि किन भारतसँग जस्तै सम्बन्ध नभएको ? 
पहिलो त हामी धेरैतिरबाट भारतले छेकिएका छौं । दोस्रो भारततिर समथर जमिन भएकोले र बसोबास बाक्लो हुनु आदि कारणले भारतसँग नजिक हुनु स्वाभाबिक थियो । तर पछिल्लो समयमा चीनतिर नेपाललाई जान नदिने स्वार्थमा नेपालका नेता भन्नेले काम गरे । यसैले चीनसँगको सम्बन्ध बढ्न नसकेको हो । 

 

पृथ्वीनारायण शाह थिए, त्यसपछि महेन्द्रले देशको लागि आफ्नो सत्ता नभनी लागे र अहिले केपी ओली शताब्दीयौंपछि आएका छन्, जसले झर्दै गरेको देशलाई बँचाए ।


तपाईंले भनेजस्तो अव देशलाई डोर्याउने कोही देख्नुहुन्छ कि, कोही पनि नेता छैनन् ?  
नेता भए पनि नेपालको हितमा चल्ने नेतालाई यहाँ गर्न दिंदैनन् । भारतले चलाएका नेताहरुले छिर्के हानीहाल्छन् । पछिल्लो समयमा केपी ओलीले जे गरे नि ! त्यो देशका लागि अति नै दीर्घकालीन हितसँग जोडिएको काम गरे । उनले भारतले नाकाबन्दी लगाएर देशलाई कज्याउन लागेका बेला चीनतिर बाटो खोल्ने जे काम गरे, त्यसले देशलाई सयौं गुणा अघि लगाए । चाइनाको लागि पनि नेपाल स्टाटेजिकल्ली महत्वपूर्ण छ भन्ने कुरा  केपी ओलीले देख्न सके । यसले लामो समयको अन्तरालमा ओली दूरदर्शी चिन्तन भएको नेता भन्ने प्रष्ट गर्छ । अब भारतले जति नै प्रयास गरे पनि नेपालको नक्सा बदल्न सक्दैन । यो कुरामा ढुक्क भैयो । यो श्रेय सबै ओलीलाई जान्छ । 

 


चीनले चाहीँ नेपालमाथि हस्तक्षेप गर्दैन ? 
चीनको त्यो चरित्र नै होइन । उसले आफूसँग जो सहकार्यमा छ उसको विकास उन्नती र स्थिरता होस् भन्ने चाहन्छ । किनभने उसलाई त छिमेकी देश स्थिर भयो भने फाइदा छ । महाशक्ति बन्दै गरेको देश आफ्नो छिमेकीमा अरुले अस्थिरता मच्चायो भने त्यसको प्रभाव आफ्नोमा पर्छ भन्ने चीनले बुझेको छ । चीनले एउटा भुल गरेको छ, नेपालको लिपुलेललाई केन्द्र बनाएर भारतसँग ब्यापार गर्ने भन्ने जुन निर्णय गरेको छ त्यो घोर निन्दनीय छ । 


हाम्रा नेता गतिला नभएर हामी भूराजनीतिको चपेटामा परेका हौं । तर, आज दशकौंपछि नेपाललाई नेतृत्व दिनसक्ने नेता केपी ओली निस्किए । मलाई यो चाहीँ खुसी लागेको छ, अहिले उनी मात्र छन् भर पर्न सकिने । पृथ्वीनारायण शाह थिए, त्यसपछि महेन्द्रले देशको लागि आफ्नो सत्ता नभनी लागे र अहिले केपी ओली शताब्दीयौंपछि आएका छन्, जसले झर्दै गरेको देशलाई बचाए ।


जव अन्यायले समाजलाई गाँज्छ तव यस्ता नेता निस्कन्छन् भन्ने महाभारतमा पढेको थिएँ । के भन्छ नि– ‘यदा यदा हि धर्मस्य, ग्लानिर्भवति भारत, अभ्युत्थानम अधर्मस्य तदात्मानं सृजाम्यहम् । परित्राणाय साधुनां, विनाशाय च दुश्कृताम् । धर्म संस्थापनार्थाय सम्भवनामी युगे युगे ।’  यस्तो पढेका थियौ अहिले त्यहि पात्रको रुपमा ओली हाम्रा सामु आइपुगेका छन् कि जस्तो लाग्छ । हिजो जे भुल गरेको भए पनि अहिले ओली नेपाली जनताको आशाको केन्द्र भएर आएका छन् । 

 

लामो समयको अन्तरालमा ओली दूरदर्शी चिन्तन भएको नेता भन्ने प्रष्ट गर्छ । अब भारतले जति नै प्रयास गरे पनि नेपालको नक्सा बदल्न सक्दैन । यो कुरामा ढुक्क भैयो । यो श्रेय सबै ओलीलाई जान्छ ।


तर, ओलीको अडानलाई लिएर त्यसलाई अतिवादको रुपमा ब्याख्या गर्ने पनि छन् नि ? 
जसले बिखण्डन चाहन्छ, त्यसका लागि ओली दुश्मनै होलान्, म मान्छु । तर, देशको स्वाधीनता र सार्वभौमिकतामाथि यस्तो बादल लागेका बेला यति खुट्टा टेकेर उभिन सक्नेलाई अतिवादी देख्छ भने उसले आँखा खोलेको छैन । राष्ट्र बचाउनु पर्छ, राष्ट्रको अखण्डता कायम गर्नु पर्छ भन्ने कुरा अतिवाद लाग्ने मान्छेले नेपाली भएर बोलेको छैन, त्यसलाई अर्कैले सिकाएको कुरा बोलेको छ ।  ओलीले जुन किसिमको अडान लिएका छन्, त्यो कुरा अंध्यारोमा लपेटिएको हाम्रो देशमा एउटा लाइट हो । तर त्यो सधै कायम भैरहोस् । 


तपाईं त ज्यादै प्रभावित हुनुहुँदो रैछ ओलीसँग, पुरानो चिनजान हो र ? 
केपी ओलीसँग मेरो आमनेसामने भेट कहिल्यै भएको थिएन । अस्ती म विरामी परेको सुनेर भेट्न आएका रैछन्, त्यही हो मेरो पहिलो भेट । उनी पनि बिमारी छन् भन्ने सुनेको थिएँ । अहिले त ठीकै रैछन् । कति बाँच्ने हुन्, उनी लामै बाँचुन् । अलि लामो कालसम्म बाँचुन् । देशको लागि उनले उठाएका मुद्दा पूरा गराउन्जेलसम्म बाँचुन् नेपाली जनता त्यहि चाहिरहेका छन् । 

comments powered by Disqus

Related News

horoscope

National Reconstruction Authority

Redbull

YetiAirlines

NLG Life Insurance

राजनीति

विज्ञहरुले भने– अहिलेको संविधान संशोधन पास भए नेपाल रहंदैन 

‘७० वर्षको उमेरमा भक्ति थापाजस्ता हाम्रा पूर्खाले रगत दिएर बनाएको नेपाललाई केही दलालहरुले विदेशीका पाउमा चढाउने काम गरेका छन्’ बस्न्यातले भने, ‘यहाँका मैथिली, भोजपुरी र अवधी भाषा मासेर स्थापित गरिएका हिन्दीभाषीहरु नेपाली होइनन् । हिन्दीभाषीलाई नै नेपाली भनेर नेपाल समाप्त पार्ने प्रयास भएको छ ।’ 

संशोधन थाँती राखे समझदारी हुने - सचिव ज्ञवाली

बाबियाचौर (म्याग्दी), ८ माघ - नेकपा (एमाले)का सचिव प्रदीप ज्ञवालीले संशोधन प्रस्ताव थाँती राखेर राजनीतिक समझदारी कायम गर्न सकिने बताएका छन् । 

स्थानीय निर्वाचनको मिति चाँडो घोषणा गर –रामचन्द्र पौडेल

काठमाडौँ, ७ माघ –व्यवस्थापिका–संसद्को आजको बैठकमा प्रमुख दलका नेता तथा सांसदले अविलम्ब स्थानीय निकायको निर्वाचनको मिति घोषणा गर्न सरकारसँग माग गरेका छन् । 

विश्व

नाइजेरियाली विश्वविद्यालयमा आत्मघाती बम आक्रमण, छ जनाको मृत्यु

अबुजा नाइजेरिया, माघ – नाइजेरियाको उत्तरपूर्वी राज्य ब्रनोको राजधानी मैदुगुरीमा सोमबार एक विश्वविद्यालयमा आत्मघाती बम विस्फोट गराइँदा कम्तिमा छ जनाको मृत्यु भएको यहाँको प्रहरीले जनाएको छ । 

घटनामा १५ जना घाइते भएको बताइएको छ

बङ्गलादेशमा हत्याका आरोपमा छब्बीसलाई मृत्युदण्ड  

ढाका, ३ माघ – बङ्गलादेशको एक अदालतले सत्ताधारी अवामी लिगका राजनीतिज्ञहरूले राजनीतिक प्रतिद्वन्द्वीको हत्या गर्न मुलुकको उच्च सुरक्षा निकायलाई कसरी उपयोग गरे भनि सुनुवाइ गरेपछि २६ व्यक्तिलाई सोमबार मृत्युदण्डको निर्णय सुनाएको छ । 

रुसले अति शक्तिशाली लामोदूरीको क्षेप्यास्त्र परीक्षण ग¥यो

मस्को, ४ माघ – रुसले जल तथा जमिन दुबै स्थानबाट प्रहार गर्न सकिने, अति शक्तिशाली, लामोदूरीको क्षेप्यास्त्रको आज परीक्षण प्रक्षेपण गरेको छ । 

विचार

सीके राउतसँग बाबुराम–प्रचण्डको बिखण्डनवादी कनेक्सन

||  रामशरण बजगाईं/विजय ढकाल  || सतहमा हेर्दा यो बिषय सामान्य र अपत्यारिलो लाग्छ । इरान हुँदै पाकिस्तान पुगेको मानिस कसरी नेपालको तराइसँग जोडियो भन्ने प्रश्न उठ्न सक्छ । हामीलाई पनि त्यस्तै लाग्थ्यो । तर हालसालै भारतीय काश्मिरकी  मुख्यमन्त्री महबूबा मुफ्तीले गरेको एउटा खुलासाले हामीलाई झस्कायो । 

नेपाल–भारत सम्बन्धमा ओली फर्मुला के हो ?

|| रामशरण बजगाईं/विजय ढकाल || 
बाबुरामले त प्रधानमन्त्री बन्नासाथ भारतसँगको सम्बन्धमा जुवा खेल्न छुट मागे । सत्ताको चाबी दिल्लीलाई बुझाएर नेपालमा घोषणा गरे 'चाबी अन्तै रहेछ,' 'नेपाल भारतमा मर्ज वा सब्मर्ज हुन सक्छ ।'  फेरि पनि उनै  बाबुराम सोध्छन्– भारतसँग सम्बन्ध सुधार्ने ओली फर्मुला  के हो ? 

‘ओलीजम भर्सेस माथुरजम’ खडा गर्ने हो बाबुरामजी ? 

रामशरण बजगाईं/विजय ढकाल

बाबुराम भट्टराई  र उनले तालिम दिएका चेला चपेटाहरु काठमाडौं र दिल्लीबाट जयशंकरलाई सूचना दिंदै थिए– ‘कोइरालाको कार्यालयबाटै भारत बिरोधी गतिविधि संचालित छ ।’ 

Loading...
Top